Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز
Ghazal 4763با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز
Ghazal 4782نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز
Ghazal 4784از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز
Ghazal 4793ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز
Ghazal 4794ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز
Ghazal 4828گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس
Ghazal 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Ghazal 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Ghazal 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Ghazal 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس
Ghazal 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
Ghazal 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس
Ghazal 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس
Ghazal 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Ghazal 4854حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس
Ghazal 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Ghazal 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش
Ghazal 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش
Ghazal 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش
Ghazal 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش
Ghazal 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش
Ghazal 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Ghazal 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Ghazal 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Ghazal 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Ghazal 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Ghazal 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش
Ghazal 4912کاش میدیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود میداشتی دیدار خویش
Ghazal 4928نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش