Ghazal 4762

شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4763

با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4782

نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4784

از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4793

ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4794

ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4828

گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4832

پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بی‌زوال این است و بس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4833

یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4834

شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4835

هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4841

شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4842

طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4846

زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4854

حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4857

مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4863

گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4864

چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4868

تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4870

از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4871

از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4882

خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4884

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4890

ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانه‌اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4892

هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4901

آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4912

کاش می‌دیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4928

نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش

Saib TabriziGhazal1 min