بهترین سیرها سیر بیابان فناستحالیا جمعیتی کانجاست در عالم کجاست

گشت ویران ملک این عالم درو مردم نماندمنزل پر مردم معمور حالا آن سراست

بر نگردد هر که زین عالم بآن عالم روددر خوشی و ناخوشی این معنی استدلال ماست

در نکویی و بدی کار دو عالم ظاهر استهر که آن عالم بدست آورد این عالم نخواست

چون بیابد ذوق آن عالم درین عالم کسیهست این دیر فنا آن عشرت آباد بقاست

بی مذاق سیر آن عالم ازین عالم چه سودنفع ایام عمل موقوف هنگام جزاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از بد و نیک جهان بگذر فضولی شاد زیبی نیاز از هر دو عالم بنده خاص خداست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets