ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست

برخاست از قد تو به هر گوشه فتنه‌ایسروی ز باغ حسن بدین فتنه برنخاست

جان و دلم بسوخت جدایی جدا جدااین است حال آن که ز جانان خود جداست

جان پیش تست ما به بلای تو زنده‌ایمای عمر مدتیست بلای تو جان ماست

کس نیست کز بلای بتانم دهد نجاتبس مشکل است دفع بلایی که از خداست

مستان جام عشق فتادند بی‌خبرکس آگهی نیافت که این نشأه از کجاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون گشت عادت تو فضولی جفاکشیتکلیف ترک کردن عادت تو را جفاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love