من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد

هیچ کس پیش تو نآرد بزبان حال دلمشمع من حال دلم پیش تو روشن باشد

دشمنان تا بکی از دوستیت شاد شوندحال من از تو بکام دل دشمن باشد

بر سر کوی خود ای شمع مسوزان ما راگلشن کوی تو حیف است که گلخن باشد

جان من تا بقیامت نبرم نام حیاتگر پس از مرگ مرا کوی تو مدفن باشد

به خدنگی برهان از الم و غم ما راچند ما را الم جان و غم تن باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مکن از خاک درت منع فضولی ای گلجای بلبل به ازان نیست که گلشن باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring