لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید

Könül, istərdim ol məhru bizə eldən nihan gəlsin,Ona, qorxum budur kim, bədnəzərlərdən ziyan gəlsin.

بسوز ای آتش دل استخوان سینه را یک یکمبادا تیر آن ابرو کمان بر استخوان آید

Yan, ey könlüm, sümüklər də sinəmdə od tutub yansın,Məbada üstüxan tiri-xəm əbruyə nişan gəlsin.

رود صد آه من تا آسمان هر دم وزان هریکبلایی گردد و بر جان من از آسمان آید

Yetəydi asimanə kaş kim, yüz ahi-dil hər dəmKi, olsun hər biri canə bəlayi-asiman, gəlsin.

شدم محروم تا حدی که نگذارد مرا حیرتکه وصل دوست در دل بگذرد یا بر زبان آید

Mən istərdim elə məhrum olam kim, qoymaya heyrətNə vəslindən danışsın dil, nə qəlbə bir zaman gəlsin.

پی دفع رقیب از آه دل یک دم نیم خالییکی از صد هزاران تیر شاید بر نشان آید

Rəqibi dəf qılmaqçün çıxar min ah sinəmdən,Bu min oxdan biri düzgün nişanə var güman gəlsin.

بمردن رست دل از جان و آمد جانب کویتز جان بگذشت از دست غمت تا کی بجان آید

Mən ölməklə könül qurtardı candan, qaldı kuyində,Qəmindən keçdi candan, söylə, canə bəs haçan gəlsin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی نقد جان کردی نثار مژده وصلشچه خواهی کرد گر ناگاه آن سرو روان آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nisar etdin, Füzuli, nəqdi-canın müjdeyi-vəslə,Nə eylərsən özü birdən gər ol sərvi-rəvan gəlsin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation