چیست جرم من که باز از چشم یار افتاده‌اممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتاده‌ام

Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.

مانده‌ام بر حال خود حیران جدا از کوی یارمبتلای غربتم دور از دیار افتاده‌ام

Yar kuyindən cida heyranam öz əhvalıma,Bu bəlalı qürbətə doğma diyardan düşmüşəm.

گل‌رخان یک ره نمی‌بینند سوی من به لطفگرچه می‌دانند خوار و خاکسار افتاده‌ام

Bircə yol gül üzlülər lütf ilə baxmazlar mənə.Bilsələr də xar olub mən ixtiyardan düşmüşəm.

مردمی هرگز نمی‌بینم چه حال است این مگراز میان مردمان من بر کنار افتاده‌ام

Görmürəm bir əhli-dil, öldüm cahanda kimsəsiz,Xəlq içindən mən kənarəm, iqtidardan düşmüşəm.

رشته جان مرا افکند دوران پیچ و تابتا به سودای سر زلف نگار افتاده‌ام

Piçü tabdan saldı cananım bu canım riştəsin,Mən bu halə rişteyi-zülfi-nigardan düşmüşəm.

روزگارم می‌کشد با صد مصیبت چون کنمصید مجروحم به دام روزگار افتاده‌ام

Neyləyim ki, öldürür minbir əzabla ruzigar,Oxlanan ov tək tora mən ruzigardan düşmüşəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بلبل عرشم فضولی منزلم گلزار قدسمن درین محنت‌سرا بی‌اختیار افتاده‌ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bülbüli-ərşəm, Füzuli, mənzilim cənnət bağı,Bu yerə biixtiyar ol laləzardan düşmüşəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love