یارست فارغ از من و من بی قرار عشقکار منست ناله و اینست کار عشق

نو عاشقم سزد که دل چاک من بوداول گلی که می شکفد از بهار عشق

ای دل بیا که وامق و مجنون گذشته اندبرخاسته است خار و خس از رهگذار عشق

دردا که هست دلبر من طفل و پیش اونی هست قدر عاشق و نه اعتبار عشق

گلها اگر دمد ز سر خاک تربتمباشد هنوز در دل من خار خار عشق

در دهر نیست روز خوش و روزگار خوشالا که روز عاشقی و روزگار عشق

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رسوا کنون نگشت فضولی ز عشق یارهرگز نبوده این که نبودست یار عشق

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love