نه چندان است مرا در غم هجران تو حالکه توان گفت و توان دید و توان کرد خیال

الم و درد و غم و محنت عشقت دارمهمه وقت و همه روز و همه ماه و همه سال

دور بر عکس مرادست ازان می طلبمز وصال تو فراق و ز فراق تو وصال

ز تو هرگز بسؤالی نشنیدیم جوابچه جوابست ترا گر شود این از تو سؤال

تلخی زهر غمت کرد ملولم ز حیاتچه شود شربت اهل تو کند دفع ملال

شدم از وصل تو محروم چه دین دارد عشقکه بمن کرد حرام آنچه بغیرست حلال

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیست ممکن که بران زلف ببندم خود راگرچه از ضعف فضولی شده ام موی مثال

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love