من نگویم چون قدت سروی ز بستان برنخاستخاست اما فتنه انگیز و خرامان برنخاست

Kim deyir bağda qədin tək sərv yox, ey can alan!Var, lakin sən kimi yox fitnəkar sərvi-rəvan.

کی نمودی قد که هر سو فتنه بالا نشدکی گشودی رخ که از هر گوشه افغان برنخاست

Hansı yer var qamətindən olmamış orda fəsad,Hansı yer var çöhrə açdın, qopmadı ahü fəğan?

مرده ام بی او چه سان بر آه من سوزد دلشکی کند در دل اثر آهی که از جان برنخاست

Ölmüşəm hicrində yarın, yaxmaz ahım qəlbimi,Qəlbə ah təsir edərmi cismdə olmazsa can?

می کشم از دل خدنگش را و زو خون می چکدهمدمی ننشست پهلویم که گریان برنخاست

Oxlarından qan damar bir-bir çəkərkən sinədən,Rəsmdir, qan ağlayır istəkli dostdan ayrılan.

صبر بر نادیدنت رحمیست بر عالم ز منزانکه چشمی بر تو نگشادم که طوفان برنخاست

Göz yumub rüxsarinə, dərdə təhəmmül eylərəm,Göz yaşımda qərq olar dünya səni görsəm, inan!

ظلم اشکم بین که تا گردیم با هم ساعتیگردبادی هم بآهم زین بیابان برنخاست

Göz yaşımda zülmə bax kim, isladıb səhraları,Qoymadı tufan ola bu odlu ahımdan əyan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از سر کویت فضولی گر نخیزد دور نیستهیچ جا افتاده رفتار خوبان برنخاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tərk qılmazsa Füzuli kuyini, sanma əcəb,Qalxa bilməz, eşq dərdi qəddini qılmış kəman.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets