به عزم طوف خاک درگهت از دیده پا کردمدویدم آن قدر کان خاک را چون توتیا کردم

Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim,Yüyürdüm ol qədər kim, torpağından tutiya etdim.

شبی رفتم به کویش ناله‌ای کردم ز درد دلسگ کویش ز من رنجید بد رفتم خطا کردم

Gecə getdim, qopardım dərd əlindən nalə kuyində,Səri-kuyindəki it incidi məndən, xəta etdim.

تو محبوبی ز تو رسم وفاداری نمی‌آیدجفا کردم ترا هرگه که تکلیف وفا کردم

Vəfa gəlməz əlindən, sevgilim, bu səndə adətdir,Təmənna eylədim səndən vəfa, bil kim, cəfa etdim.

ز سنگی کز بتانم بر سر آمد جمع شد چندانکه محنت خانه در کوی رسوایی بنا کردم

Gözəllər başıma ol qədr daş atmış ki, onlardanYığıb, rüsvalığın mülkündə qəmxanə bina etdim.

گذشتم دوش در بتخانه و کردم نظر هر سوترا دیدم بشکر این سعادت سجده ها کردم

Dünən bütxanəyə düşdü güzarım, hər yana baxdım,Səni gördüm, yıxıldım səcdəyə, şükri-xuda etdim.

دگر با وعده مهر و وفا منت منه بر منکه من در راه عشقت خوی با جور و جفا کردم

Daha mehrü məhəbbət vəd edib, qoyma mənə minnət,Sənin eşqində mən öz munisim mehrü vəfa etdim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی ذکر لعلش کردم از من عقل شد زایلبه افسونی عجب از خویشتن دفع بلا کردم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, yar ləbin zikr eylədim, əqlim zəbun oldu,Əcəb əfsun imiş, saldım yada, dəfi-bəla etdim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love