نسبت شمشاد با آن سرو قامت چون کنمور کنم با طعنه اهل ملامت چون کنم

Şümşaddır, deyim necə, ol sərv qamətin,Ağzın necə yumum, desəm əhli-məlamətin?

می کند رسوا مرا هر جا که باشم دود آهسخت دشوارست رفع این علامت چون کنم

Ahım dumanlanıb məni rüsvayi-xəlq edir,Çəkmək çətindir tənəsini bu cəmaətin.

جز ملامت نیست رسم راه پیمایان عشقمن درین ره دعوی صبر و سلامت چون کنم

Eşqin uzun yolu doludur səngi-tə’n ilə,Qafil düşər həvasinə səbrü səlamətin.

هست از سر دلم پیر مغان را آگهیمنکر حس چون شوم نفی کرامت چون کنم

Piri-müğan könüldəki əsrarımı bilir,Qədrin bilim gərək mən o sahibkəramətin.

در نمی آید بلای روز هجران در حسابنسبت این روز با روز قیامت چون کنم

Hicran günündə möhnətin olmaz nəhayəti,Nə nisbəti var ol günə ruzi-qiyamətin?

چون متاعی نیست جز محنت سرای درد رامن درین محنت سرا میل اقامت چون کنم

Dəhrin evində dərdü bəladır mətahımız,Möhnət evində bəhrəsi varmı iqamətin?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرچه می‌فرمایدم ناصح فضولی ترک عشقعاقلم، کاری که می‌آرد ندامت چون کنم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Naseh deyir: Füzuli, unut eşq dərdini!Mən aqiləm, kəməndinə düşməm nədamətin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love