در دل زار غمی ز آن لب می گون دارمچه کنم آه چه سازم دل پرخون دارم

بر من ای شمع مزن خنده که سرمایه عشقگر سرشکست و فغان من ز تو افزون دارم

من اسیر غم دل ماندم و مجنون فرسودتاب من بر غم دل بیش ز مجنون دارم

سوختم قطره آبی نزدم بر آتشگرچه از اشک وطن در دل جیحون دارم

حال بودست مرا بد همه وقت ولیهرگز این حال نبودست که اکنون دارم

گه ز درد تو کنم ناله گه از طعن رقیبوه که اندوه درون و غم بیرون دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرچه آن ماه جفا کرد فضولی بر منمن ندارم گله از ماه ز گردون دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love