ای شمع که شد سوخته عشق تو جانمروشن شده باشد بتو هم سوز نهانم

مشهور جهان چون نشود حسن تو از منعمریست من از عشق تو رسوای جهانم

بر بند زبانم بتکلف که نیفتدسر غم عشقت بزبانها ز زبانم

مانند بنایی که دهد عکس بآوازآمد بفغان گنبد گردون ز فغانم

کی در تو رسد آه من خم شده قامتتیرم نرود دور چو بستست کمانم

کارم بخدا ماند چه سازم چه کنم آهبسیار سراسیمه سودای بتانم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از اشک روان چون نکنم گریه فضولیبرداشت ز خاک ره او اشک روانم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love