در غمم گر جان ز جسم ناتوان آید برونکی غم آن راحت جانم ز جان آید برون

Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.

می مده ساقی مکن کاری که ناگه پیش خلقسر لعل او بمستی از زبان آید برون

Vermə, saqi, mey mənə, qorxum budur ki, məst olam,Xalq içində sirri-ləli-dilbər ağzımdan çıxa.

خواستم کآرم خدنگش را برون از استخوانباز ترسیدم که مغز استخوان آید برون

Istədim ta ki, sümükdən mən çəkim peykanını,Ehtiyat etdim oxuyla həm ilik büryan çıxa.

دل ندارد طاقت سوز درونم کاشکیخون شود وز راه چشم خون فشان آید برون

Gəl əyilmiş qəddimə rəhm eylə, ahımdan saqın,Sən rəva görmə kamandan böylə bir peykan çıxa.

بر قد خم گشته ام رحمی بکن ز آهم بترسسرو من مگذار کین تیر از کمان آید برون

Atəşi-canə dəvam etmir bu qəlbim, kaş kim,Qan olub didəm, yolundan qanına qəltan çıxa.

دی برون آمد شدم رسوای عالم اینچنینآه اگر امروز دیگر آنچنان آید برون

Dün çıxarkən seyrə rüsvayi-cahan etmiş məni,Bəs bu gün mən neylərəm naz ilə ol canan çıxa?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون نمودی رخ فضولی را مران از کوی خودبلبل گل دیده از گلشن چه سان آید برون

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Göstərib rüxsarını qovma Füzulini, gülüm,Gül görən bülbül məhal işdir gülüstandan çıxa.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love