مه من بی خبر از حال دل شیدایینیست پروای منت آه چه بی پروایی

نیستی از بدی حال فقیران آگهاین نه خوب است که مست می استغنایی

بجفاکاری تو نیست کسی در عالمنه همین از جهت حسن تو بی تنهایی

نیست مقبول من از خلق جهان الا توبدلی نیست ترا از همه مستثنایی

ای دل از صحبت ارباب جنونت چه رسیدکه چنین شیفته سلسله سودایی

شاهد سر حقیقت همه جا جلوه گرستچشم بگشا و تماشا کن اگر بینایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همه دارند فضولی هوس عشق بتاندر میان همه تنها تو همین رسوایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love