زلال فیض بقا رشحه ز جام منستحیات باقی من نشاه مدام منست

Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.

بمن فرشته کجا می رسد ز رفعت قدرحریم درگه پیر مغان مقام منست

Bu rütbə ilə bərabər deyil mənimlə mələk,Olubdu dərgəhi-piri-müğan məqam mənə.

مراست حرمتی از فیض می که پیر مغانمدام خم شده از بهر احترام منست

Şərab üçün bizə hörmət edir o piri-müğan,Müdam əyilməsidir şəksiz ehtiram mənə.

چو من نبوده کسی را ز عشق بدنامیهمیشه خطبه این سلطنت بنام منست

Mənim kimi hanı dünyada eşq risvası,Bu səltənət verib aləmdə ehtişam mənə.

ز دیده دور کن ای اشک خار مژگان راکه جلوه گاه سهی سرو خوش خرام منست

Bənövşə tək başımı əymərəm, gözəl, mişkəKi, zülfün ətri kifayətdi sübhü şam mənə.

بمشک سر چو بنفشه فرو نمی آرمکنون که بوی ازان زلف در مشام منست

Çıxart, gözüm yaşı, gözdən o xari-müjganı,Bu yerdə görsənir ol sərvi-xoş xüram mənə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فتاده است فضولی بدستم آن خم زلفهزار شکر که دور فلک بکام منست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, yetdi bu gün zülfünə nigarın əlim,Şükr ki, çərxi-fələkdən yetişdi kam mənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love