ازان درین چمنم میل گلعذاری نیستکه هیچ برگ گلی بی بلای خاری نیست

نبرده ایم درین باغ ره بسوی گلیکه در حوالی او همچو من هزاری نیست

ندیده ایم درین ملک گنج حسنی را کهکه از صف رقبا گرد او حصاری نیست

ازان چمن چه گشاید که عندلیبان رادرو بسوی گل از خار رهگذاری نیست

درین نشیمن حرمان هزار غم دارمفزون تر از همه این غم که غمگساری نیست

درون سینه دل تنگم از گلی نشگفتچگونه گل شکفد باغ را بهاری نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز هیچ یار فضولی ندیده ایم وفاخوشا کسی که مقید بهیچ کاری نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love