Ghazal 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6450

آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6451

عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6453

می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال اوسایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6457

از نگاه گرم گردد آفتابی روی اووز فروغ چهره آتش دیده گردد موی او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6460

می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6462

جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6463

می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6466

می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6468

ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6471

گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6483

رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6485

قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6488

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6489

در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6496

جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای اوتهیدستی نبیند هر که شد در گنج پای او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6498

چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟که از گل می خورد صد کاسه خون هردم بهار از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6502

من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان توبگردم چون خط شبرنگ بر گرد دهان تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6503

خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلوزهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6507

کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6512

از سر کوی قناعت به در شاه مروچون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6520

چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6521

شکفتگی نشود سبز در چمن بی توبه اشک شمع زند غوطه انجمن بی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6522

زبان چو پسته شود سبز در دهن بی توگره چو نقطه شود رشته سخن بی تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6523

ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6541

در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6545

ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6548

خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6550

شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو

Saib TabriziGhazal2 min