Qasida 28

شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 31

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Saib TabriziQasida2 min
Ghazal 35

جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 36

چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟می‌کنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 37

از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟از ناله بلبل چه خبر چوب قفس را؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 38

بلبل به ثنای تو گشوده است زبان راگل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 42

چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتابکه بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 44

غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 70

آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 79

از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده استبد نبیند هر که خواب او پریشان آمده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 80

گل ز تیغ غمزه‌اش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 81

آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای استآنچه سروش می شماری تیغ زهرآلوده ای است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 82

عشق پنهانی خنک چون ناز حسن خانگی استشیوه های دلفریب عشق در دیوانگی است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 84

تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش رازنده می‌دارم به خونِ دل چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 101

ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 102

چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 106

مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 110

راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 112

جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 113

دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 116

نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 122

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 125

ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 128

تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 136

زاهدان را گوشه خلوت بس استعارفان را نشأه وحدت بس است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 158

یعقوب بد نکرد که در هجر چشم باختدر قحط حسن، چشم گشودن چه لازم است؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 166

پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 167

می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TabriziGhazal2 min