Mujir al-Din Baylaqani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای مرغ بر پریده به بالا چگونهای؟وی دُرِّ باز رفته به دریا چگونهای؟
Tarkib-band 13دل در اندوه جان نبایستیجان حریف جهان نبایستی
Rubai 4اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Rubai 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Rubai 15شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
Rubai 19تا دل به کف تو رایگان افتادستصد گونه مرا به جان زیان افتادست
Rubai 23چون دید بتم که کار من بر خطرستوز درد دلم بر رخ زردم اثرست
Rubai 25شبها که من از وصل تو بودم سرمستمسکین دلم از روز غم ایمن نشست
Rubai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Rubai 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Rubai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rubai 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Rubai 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Rubai 65دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند
Rubai 72مگذار که سودم به زیان در برودو آوازه جورت به جهان در برود
Rubai 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Rubai 76یارم چو گه خشم کم آزرم شودسردیم بگوید آنگهی گرم شود
Rubai 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Rubai 83خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید
Rubai 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار
Rubai 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Rubai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rubai 107گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم
Rubai 108چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم
Rubai 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
Rubai 112چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم
Rubai 114تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟
Rubai 116جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم
Rubai 117پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم
Rubai 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم