Mujir al-Din Baylaqani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
Ghazal 58مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده
Ghazal 68باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی
Complaint 11هنگام آنکه صبح صف آسمان شکستاول نفس که زد دم شب در دهان شکست
Qit'a 2شاها جمال طبلکی این زن وفاست کونحس زحل دهد به وجود اورمزد را
Qit'a 7بزرگ جهان خواجه شاه قدرکه بر عالم مکرمت پادشاست
Qit'a 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Qit'a 18شاها بدان خدای که آثار صنع اوجان بخشی و خرد دهی و بنده پروریست
Qit'a 20شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست
Qit'a 24ز گردون آرمیده چون بود خلق؟که ایزد خود در او آرام ننهاد
Qit'a 26ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد
Qit'a 30نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بنددکه میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد
Qit'a 32از بستر غم که جای بدخواه تو بادبرخیز سبک ورنه جهان برخیزد
Qit'a 39به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد
Qit'a 42هر که بر مردمان ستم نکندکس برو نیز لاجرم نکند
Qit'a 44چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد
Qit'a 50چو گیتی بگسترد فرض جلالتتو اندر جهان فرش نیکی بگستر
Qit'a 51به فر دولت تو صد هزار کس هستندرسیده این به مراد و نشسته آن به سرور
Qit'a 55قسم به واهب عقلی که پیش علم قدیمیکی است چشمه خورشید و سایه عنقاش
Qit'a 58زهی سپهر جنابی که عکس خاطر توبه دست فکر کند عقده ذنب لاحل
Qit'a 59به جان آفرینی که نزد جلالشثناهای بی حد و احصا فرستم
Qit'a 61گل باغ فضلم زلال میم دهگر امید داری که بشکفته باشم
Qit'a 64به خدایی که در موجوداتجز به امرش نمی شود منظوم
Qit'a 68جنت دنیاست عرض این همایون بارگاهراحت جاوید را در ساحت او خانمان
Qit'a 70ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن
Qit'a 71ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافلتا روز خود از وعده تو می شمرم من
Qit'a 72خدایگانا! معلوم رای روشن تستخلوص بندگی و شرط نیک خواهی من
Qit'a 75پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش راای از تو جود، کام دل خویش یافته
Qit'a 76ای رای رفعیت آسمان راپیموده و در میان گرفته
Qit'a 81خداوند من صارم الدین که طبعتنشد قابل هیچ زرق و فسوسی