Mujir al-Din Baylaqani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم
Rubai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Rubai 133ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو
Rubai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rubai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rubai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rubai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Qasida 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Qasida 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Qasida 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
Qasida 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Qasida 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Qasida 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qasida 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qasida 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qasida 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر
Qasida 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Qasida 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Qasida 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Qasida 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Qasida 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qasida 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qasida 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Ghazal 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Ghazal 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Ghazal 25رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Ghazal 30عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد
Ghazal 32مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد
Ghazal 35جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟
Ghazal 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند