Ghazal 163

در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 165

عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 168

ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 177

اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 186

توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 187

شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 210

ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرین‌تری از زمان جوانی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 217

ای منزل مبارک می‌بخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 11

چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت می‌چکد آب حیات

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 14

سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 24

بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحب‌نظر است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 36

شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 45

خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 57

رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 17

در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

Homam TabriziGhazal1 min