Iraj Mirza · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبحدم کاین طایر چرخ آشیانآفتابی گردد از بالای کوه
Ghazal 4خواهم که دهم جان به تو، میلِ دلم اینستترسم که پسندت نشود، مشکلم اینست
Rubai 4دیدیم بسی چون تو درین عمر قلیلکز کبر، چو پشه بود، در چشمش، پیل
Qasida 5چشمم سپید شد به رَهِ انتظارِ اسبپیدا نشد ز جانب سوران سوارِ اسب
Rubai 6دیروز چه گُلهای جهانافروزیامروز چه سرمای گلستانسوزی
Masnavi 8بچهای با شعور با فرهنگبود با بختِ خود همیشه به جنگ
Masnavi 9بود شیری به بیشهای خفتهموشکی کرد خوابش آشفته
Qasida 10نقاب دارد و دل را به جلوه آب کندنعوذباللّه اگر جلوه بی نقاب کند
Ghazal 11تا بر سر است سایهٔ شهزاده ایرجمگویی مگر به تاج فریدون مُتَوَّجَم
Qit'a 12وزیر خمسه اگر وجهِ قبضِ من ندهدبه حق خمسهٔ آل عبا که بَد کردهست
Masnavi 13باز برتافت به عالَم خورشیدبر رخِ خلقِ جهان تیغ کشید
Qit'a 15دانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّدبا ضَجّه و بی تابی و فریاد و فَغان است
Ghazal 16باز روز آمد به پایان، شامِ دلگیر است و منتا سحر سودایِ آن زلفِ چو زنجیر است و من
Qit'a 16هر کس ز خزانه بُرد چیزیگفتند مَبَر که این گُناه است
Qasida 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Qit'a 17ای هم سفر عزیز من مَجدافکارِ تو خنده آورنده است
Qit'a 24اگر شاه معزول رفت از جهانولی عهد منصوب پاینده باد
Qit'a 26قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمرلَحم نخورد و ذَوات لَحم نیازرد
Qit'a 27به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ راکه مار هفت سر و عقرب دو سر دارد
Qasida 29مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qasida 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Masnavi 35هرچه گویی تو طبیعی میگویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی
Qit'a 35ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Qit'a 36بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند
Qit'a 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Qit'a 45یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم میکنند
Qit'a 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Qit'a 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Qit'a 59چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
Qit'a 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش