Iraj Mirza · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qasida 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Masnavi 35هرچه گویی تو طبیعی میگویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی
Qit'a 35ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Qit'a 36بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند
Qit'a 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Qit'a 45یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم میکنند
Qit'a 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Qit'a 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Qit'a 59چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
Qit'a 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Qit'a 72ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Qit'a 77دیشب دو نفر از رفقا آمده بودنددر محضر من ساخته بر ماحضر از من
Qit'a 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Qit'a 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Qit'a 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Masnavi 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Qasida 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qit'a 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Qit'a 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Rubai 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Masnavi 3به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر
Qasida 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Zohra and Manuchehr, chapter 4بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق
Masnavi 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Rubai 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Qit'a 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Qit'a 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Qasida 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qasida 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش