Iraj Mirza · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم
Qasida 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qit'a 11اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرستچون سویِ عرش در شبِ معراج رخت بست
Masnavi 12عاشقی محنتِ بسیار کشیدتا لبِ دِجله به معشوق رسید
Ghazal 13ز یاران آن قَدر بد دیدهام کز یار میترسمبه بیکاری چنان خو کردهام کز کار میترسم
Scattered verses 15طبعم نشاط کرد به انشاد این غزلدر اقتفا به خواجۀ کابینه ساز کن
Masnavi 16ای نکویان که در این دنیاییدیا از این بعد به دنیا آیید
Scattered verses 16ای به درگاه تو نیاز همهکرم تست چاره ساز همه
Masnavi 21نبینی خیر از دنیا عَلاییرسد از آسمان بر تو بلایی
Qasida 22زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Qit'a 25در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
Qit'a 33حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
Qit'a 38رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
Qit'a 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Qit'a 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
Qit'a 46وُزرا از چه دیده مینشوندراستی مردمانِ دیدنیند
Qit'a 47سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایمکسی که خورد و خوراند از این جهان برد سود
Qit'a 49هیچ میدانی تو هر طفلی که آید در جهاناز چه توأم با عُوَیل و ضَجه و زاری بُوَد
Qit'a 53نصرت السلطنه دیوان عدالت را میرصله شعر من از چیست به تأخیر کشید
Qit'a 62کیست آن بیشعور درویشیکه همیشه به لب بُوَد خاموش
Qit'a 65داد معشوقه به عاشق پیغامکه کند مادر تو با من جنگ
Qit'a 67حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکریکی سلطانِ طوس آن یک وزیر جنگِ ملکِ جم
Qit'a 68پیوسته به جنگی تو به ما ای بچه ژاندارمما با تو به صلحیم و صفا ای بچه ژاندارم
Qit'a 75قنبل الدوله مقبل دیوانآن که نبْوَد مثال او شیطان
Qit'a 79ای مهین خواجه در وزارت توخلق یک سر خوشند و من غمگین
Qit'a 88ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثلاز چه رو شعر و خط ما را گرفتی سرسری؟
Miscellaneous poem 1زن گرفتم شدم ای دوست به دام زن اسیرمن گرفتم تو نگیر
Ghazal 5طرب افسرده کند دل، چو ز حدّ در گذردآبِ حیوان بکُشَد نیز، چو از سر گذرد
Qit'a 5این شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفتفرصت افتاد به کف مَردُمِ فرصتجو را
Qit'a 6بنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان راآسان چه سان نُمودم تکلیفِ جان ستان را