Iraj Mirza
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!
Qit'a 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
Qit'a 69ای خایه به دست تو اسیرمبنمودهای از جماع سیرم
Qit'a 80آب حیات است پدرسوختهحَبِّ نبات است پدرسوخته
Arifnama, chapter 1شنیدم من که عارف جانم آمدرفیقِ سابقِ طهرانم آمد
Masnavi 2پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Murabba' 2قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی
Qasida 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Rubai 3اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس
Zohra and Manuchehr, chapter 3سبزه نگر تازه به بار آمدهصافی و پیوسته و روغن زده
Masnavi 4از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو
Qit'a 4شنیدم کارفرمایی نظر کردز روی کِبر و نَخوَت کارگر را
Qasida 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Arifnama, chapter 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Ghazal 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Arifnama, chapter 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Qasida 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qit'a 11اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرستچون سویِ عرش در شبِ معراج رخت بست
Scattered verses 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Masnavi 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Ghazal 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Masnavi 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Qasida 22زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Masnavi 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Qit'a 25در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
Masnavi 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Masnavi 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Qit'a 33حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
Qit'a 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Qit'a 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند