Rubaiyat, 14

بازار دلم با سر سودات خوش‌ستشطرنج غمم با رخ زیبات خوش‌ست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 18

افسوس که اطراف گلت خار گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 23

گیسو به سر زلف تو درخواهم بستتا بنشینی چو دوش نگریزی مست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 29

چندان که نخواهی غم و رنجوری هستدر دوستیت آفت مهجوری هست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 38

من برخی آبی که رود در جویتمن مردهٔ آتشی که دارد خویت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 41

ای چرخ و فلک خرابی از کینه تستبیدادگری عادت دیرینه تست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 43

تا بر زنخ تو آشنا شد ریشتبر روی تو انگشت نما شد ریشت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 46

گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بودآفاق تو را زیر نگین خواهد بود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 51

غم با لطف تو شادمانی گرددعمر از نظر تو جاودانی گردد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 66

سودازدهٔ جمال تو باز آمدتشنه شدهٔ وصال تو باز آمد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 72

شهری زن و مرد در رخت می‌نگرندوز سوز غم عشق تو جان در خطرند

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 118

زرد است ز عشق خاک‌بیزی رویموین نادره را به هر کسی چون گویم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 119

قصاب منی و در غمت می‌جوشمتا کارد به استخوان رسد می‌کوشم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 127

دل کو که به نامه شرح غم آغازمیا جان که  ز درد با سخن پردازم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 128

دی خوش پسری بدیدم از سرّاجانشایسته و بایسته تر از سراجان

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 141

ای شمع رخت را دل من پروانهوی لطف ترا به هیچ کس پروا، نه

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 156

آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 165

می خورد به پاییز درخت از ژالهشد مست و شکوفه می‌کند یک ساله

Mahsati Ganjavi1 min
Ghazal 8

کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 2

دی گفتمش آن خوش پسر درزی راکز بهر خدا خوش ببُرا، درزی را

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 5

باد آمد و گل بر سر مِی‌خواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 20

این خوش پسران که اصلشان از چکل استسبحان الله سرشتشان از چه گل است

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 49

گفتم می خوشگوار پیش آور زودگفتا شب آدینه نخواهی آسود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 60

هر کارد که از کشته خود برگیردو‌َاندر لب و دندان چو شکر گیرد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 85

ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 87

نسرین تو زد پریر بر من آذردی باد ز سنبلت، مرا داد خبر

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 112

من عهد تو سخت سست می‌دانستمبشکستن آن درست می‌دانستم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 114

برخیز و بیا که حجره پرداخته‌اموز بهر تو پرده‌ای خوش انداخته‌ام

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 124

رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 131

آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن

Mahsati Ganjavi1 min