Mahsati Ganjavi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Rubaiyat, 77کس چون تو به عقل زندگانی نکنددر شیوهٔ عشق مهربانی نکند
Rubai 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Rubaiyat, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Rubaiyat, 90بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسیدتا دست من امروز به دوش تو رسید
Rubaiyat, 95از من صنما قرار مستان آخرمشکن به جفا و جور پیمان آخر
Rubai 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Rubaiyat, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Rubai 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Rubai 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Rubaiyat, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Rubaiyat, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Rubai 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Rubai 139ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Rubaiyat, 145کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من
Rubaiyat, 148ای بیخبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من
Rubai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rubaiyat, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Rubaiyat, 159چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو
Rubai 161مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی
Qit'a 3آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Rubaiyat, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Rubaiyat, 185در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Rubai 1قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا
Rubaiyat, 19گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
Rubai 22شبها که به ناز با تو خفتم همه رفتدُرها که به نوک مژه سفتم همه رفت
Rubaiyat, 31امشب شب هجران و وداع و دوریستفردا دل را بدین سبب رنجوریست
Rubaiyat, 37چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایتتا فرمائی به لعل گوهرزایت
Rubaiyat, 39ای گشته خجل پری و حور از رویتخورشید گرفته وام نور از رویت
Rubaiyat, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد