Rubai 60

هر کارد که از کشته خود برگیردو‌َاندر لب و دندان چو شکر گیرد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 65

پیوسته خرابات ز رندان خَوش باددر دامن زهدِ زاهدان آتش باد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 80

منگر به زمین که خاک و آبت بیندمنگر به فلک که آفتابت بیند

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 118

زرد است ز عشق خاک‌بیزی رویموین نادره را به هر کسی چون گویم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 119

قصاب منی و در غمت می‌جوشمتا کارد به استخوان رسد می‌کوشم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 146

از مهر خود و کین تو در تابم مندر چشم تو گوئی به میان آبم من

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 156

آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 166

افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 3

آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 20

. . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س منبوسه‌ای چند به تزویر دهی بر نس من

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 3

ای ترک پسر به حرمتت ننگریاما را به کنار خویش در ننگریا

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 30

آتش بوزید و جامه شوم بسوختوز جامه شوم نیمه روم بسوخت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 33

سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیستوآرامگه خلق بجز کوی تو نیست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 59

شاها فلکت اسب سعادت زین کردوز جملهٔ خسروان تو را تحسین کرد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 59

آن یار کله‌دوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 63

ای باد که جان فدای پیغام تو بادگر برگذری به کوی آن حور نژاد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 71

بگذشت پریر باد بر لاله و وَرددی خاک چمن سنبل تر بار آورد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 76

با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 79

بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 88

زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 89

خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 102

ای از تو مرا غصه سودا حاصلهجرانک قاتلی و نعم القاتل

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 114

برخیز و بیا که حجره پرداخته‌اموز بهر تو پرده‌ای خوش انداخته‌ام

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 121

ما مرد مئیم و در خرابات مقیمنه مردم سجاده و نه مرد گلیم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 129

زلفین تو سی زنگی و هر سی مستانسی مستانند خفته در سیمستان

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 131

آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 133

تا ظن نبری کز پی جان می‌گریمزین سان که پیدا و نهان می‌گریم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 160

زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 173

مر موی تو را چه بود بی آزاریبرخاستن از سر چو تو دلداری

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 178

گر من به مَثَل هزار جان داشتمیدر پیش تو جمله بر میان داشتمی

Mahsati Ganjavi1 min