Rubai 76

سهمی که مرا دلبر خباز دهدنه از سرِ کینه، از سر ناز دهد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 84

ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 99

من «مَهْسَتی‌اَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 101

ای آرزوی روان و وی داروی دلبا گونهٔ تو گونهٔ گل شد باطل

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 103

با لاله رخان باغ سرو از سر نازمی‌کرد ز شرح قد خود قصه دراز

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 110

در ره چو بداشتم به سوگندانشاز شرم عرق کرد رخ خندانش

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 115

هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 117

زین سان که فتاد هجر در راه ای دلترسم نبری جان ز غمش آه ای دل

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 130

ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چینطغرای خط تو برزده چین بر چین

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 133

در «گنجه» دو درزن‌گر استاد جوانرفتند تظلم به برِ شاه جهان

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 134

دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن»کو لاف زنی ز خوبرویان زو، زن

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 137

روز ازل آمدم نشان غم توجان تا به ابد بود مکان غم تو

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 145

کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 148

ای بی‌خبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 151

خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردیکه‌اندر مه دی، فصل ربیع آوردی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 151

ما را سر ناز دلبران نیست کنونآن رفت و گذشت و دل بر آن نیست کنون

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 154

دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 154

آب ارچه نمی‌رود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 159

چون اسب به میدان طرب می‌تازیاز طبع لطیف سحرها می‌سازی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 159

چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 161

مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 185

در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 1

قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 15

چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 16

صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق استچون ابروی خویشتن به عالم طاق است

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 31

امشب شب هجران و وداع و دوری‌ستفردا دل را بدین سبب رنجوری‌ست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 36

آن کودک قصاب دکان می آراستاستاده بدند مردمان از چپ و راست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 38

جوله پسری که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بسته اوست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 44

در دهر مرا جز تو دل‌افروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 47

چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد

Mahsati Ganjavi1 min