Mahsati Ganjavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
امشب شب هجران و وداع و دوریستفردا دل را بدین سبب رنجوریست
Rubai 36آن کودک قصاب دکان می آراستاستاده بدند مردمان از چپ و راست
Rubaiyat, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد
Rubai 47چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
Rubai 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Rubai 57از دیده من چو اشگ گلگون بچکدهر لحظه هزار قطره افزون بچکد
Rubaiyat, 61چون زور کمان در بر و دوش تو رسدتیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
Rubaiyat, 65این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد
Rubai 67هر گه که دلم فرصت آن دم جویدکز صد غم دل با تو یکی برگوید
Rubaiyat, 68تا از تف آب چرخ افراشتهاندغم در دل من چو آتش انباشتهاند
Rubai 73زیبا بت کفشگر چو کفش آرایدهر لحظه لب لعل بر آن میساید
Rubai 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Rubaiyat, 81شوی زن نوجوان اگر پیر بودتا پیر شود همیشه دلگیر بود
Rubai 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Rubaiyat, 101باید سه هزار سال کز چشمه خوریا کان گهر گردد یا معدن زر
Rubaiyat, 104از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز
Rubaiyat, 109آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه میشود مگذارش
Rubaiyat, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Rubai 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Rubai 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Rubaiyat, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Rubaiyat, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Rubai 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Rubaiyat, 143دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن
Rubai 145مستش دیدم، گرفته راه خانهخلقی با او، ز خویش و از بیگانه
Rubaiyat, 149گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ منشد ریخته از اختر شوریدهٔ من
Rubaiyat, 150افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون
Rubaiyat, 155ابریست که خون دیده بارد غم توزهریست که تریاک ندارد غم تو
Rubaiyat, 164ای روی تو ماه را شکست آوردهو ای قد تو سرو را به پست آورده
Rubaiyat, 183جسمی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی