Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Ghazal 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Ghazal 52خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیستاو ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست
Ghazal 73تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Ghazal 80شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 89دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد
Ghazal 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد
Ghazal 105روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد
Ghazal 111عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند
Ghazal 126سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Ghazal 144جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Ghazal 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Ghazal 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
Ghazal 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Ghazal 171ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ
Ghazal 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Ghazal 187قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم
Ghazal 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Ghazal 200صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردیکش میخانه گه سرخیل اوباشیم
Ghazal 217نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن
Ghazal 237ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین
Ghazal 266ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی
Ghazal 269منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری
Ghazal 280به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی
Masnavi 3ز اندیشه در بحر حیرت غریقچو شیخی که گم کرده باشد طریق
Rubai 1ای نفحه روحپرور باد صبابویی ده از آن زلف دلاویز به ما
Rubai 6بینی تو هیات الف دارد راستابروی تو لام الف بود از چپ و راست
Rubai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Rubai 8اسرار خدا به نزد آدم حرف استهم علم خدا به نزد خاتم حرف است