Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
Qasida 2آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب
Qasida 20زنهار خوارگان را زنهار خوار دارپیوند و عهدشان همه نا استوار دار
Qasida 35کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری
Qasida 42چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی
Tarkib-band 2هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت
Rubai 5شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خندهزنان شاد بسوخت
Rubai 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
Rubai 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Rubai 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Rubai 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Rubai 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Rubai 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Rubai 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rubai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rubai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Rubai 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟
Rubai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Rubai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rubai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rubai 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Rubai 140ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن
Rubai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rubai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rubai 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Rubai 174ترسم رسد از من به تو آهی روزیزیرا که نمیکنی نگاهی روزی
Rubai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
Jam-i Jam, chapter 1قل هوالله لامره قد قالمن لهالحمد دائما متوال
Ghazal 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Ghazal 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا