Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سوگند من شکستی، عهدم به باد دادیبا این ستیزه رویی روز و شبم به یادی
Ghazal 775نقشی ز صورت خود هر جا پدید کردیپس عشق دیدن آن در ما پدید کردی
Ghazal 779ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندیبه شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی
Ghazal 781نگارا، گر چه میدانم که بس بیمهر و پیوندیسلامت میفرستم با جهانی آرزومندی
Ghazal 783ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی
Ghazal 788ز تورانیان تنگ چشمی سواریدر ایران به زلف سیه کرد کاری
Ghazal 792شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Ghazal 795او شوی چو خود را تو از میانه بر گیریدر بها بیفزایی، تا بهانه بر گیری
Ghazal 803تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را میرسد رندی و بیباکی و قلاشی
Ghazal 812بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟
Ghazal 822زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی
Ghazal 825به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی
Ghazal 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Ghazal 834ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی
Ghazal 837چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Ghazal 842نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Ghazal 844صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
Ghazal 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Ghazal 861تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!
Ghazal 881ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بوییماه از هوست هر سرمه چون سر مویی
Ghazal 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Ghazal 887به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه میگویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه میگویی؟
Qasida 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Qasida 5این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟
Qasida 7چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
Qasida 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Qasida 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Qasida 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Qasida 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Qasida 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم