Ghazal 773

سوگند من شکستی، عهدم به باد دادیبا این ستیزه رویی روز و شبم به یادی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 775

نقشی ز صورت خود هر جا پدید کردیپس عشق دیدن آن در ما پدید کردی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 779

ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندیبه شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 781

نگارا، گر چه می‌دانم که بس بی‌مهر و پیوندیسلامت می‌فرستم با جهانی آرزومندی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 783

ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 788

ز تورانیان تنگ چشمی سواریدر ایران به زلف سیه کرد کاری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 792

شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 795

او شوی چو خود را تو از میانه بر گیریدر بها بیفزایی، تا بهانه بر گیری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 803

تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را می‌رسد رندی و بی‌باکی و قلاشی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 812

بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 822

زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 825

به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 829

اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 834

ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 837

چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 842

نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 844

صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 846

گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 861

تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 881

ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بوییماه از هوست هر سرمه چون سر مویی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 884

خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 887

به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه می‌گویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه می‌گویی؟

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 4

ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟

Awhadi Maraghai4 min
Qasida 5

این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟

Awhadi Maraghai5 min
Qasida 7

چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 8

بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 10

مستان خواب را خبری از وصال نیستدل‌مرده را سماع نباشد چو حال نیست

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 21

میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 25

مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم

Awhadi Maraghai1 min
Qasida 27

سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم

Awhadi Maraghai2 min