Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Ghazal 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Ghazal 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Ghazal 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
Ghazal 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Ghazal 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Ghazal 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Ghazal 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Ghazal 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Ghazal 51نیست در آبگینه آتش و آببادهشان رنگ میدهد، دریاب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 66چو گوش ماهرخ پر شد ز زاریبه جای آورد شرط دوستداری
Ghazal 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Ghazal 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Ghazal 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Ghazal 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Ghazal 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Ghazal 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Ghazal 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Ghazal 131عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست
Ghazal 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Ghazal 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Ghazal 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
Ghazal 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Ghazal 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Ghazal 210رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک میبازد
Ghazal 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Ghazal 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Ghazal 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Ghazal 252حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد
Ghazal 255دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد