Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Ghazal 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Ghazal 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Ghazal 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Ghazal 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Ghazal 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Ghazal 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Ghazal 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Ghazal 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم
Ghazal 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Ghazal 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Ghazal 625ای خواجه، چه آوردی زین خانه بدر بودن؟سودیت نمیباید چندین به سفر بودن
Ghazal 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Ghazal 644ای ز سودای تو در هر گوشهای آواره منچارهٔکارم نه نیکو میکنی، بیچاره من!
Ghazal 646ای اوفتاده در غم عشقت ز پای منگر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!
Ghazal 649شبت میبینم اندر خواب و میگویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمیپرسی: چه حالست این؟
Ghazal 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Ghazal 668ای نور چشم من ز رخ لالهرنگ توسوگند سخت من به دل همچو سنگ تو
Ghazal 687گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو
Ghazal 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Ghazal 703ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده
Ghazal 722ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیدهجز رند خراباتی آن باده ننوشیده
Ghazal 741بر گل از عنبر کمندی بستهایگرد ماه از مشک بندی بستهای
Ghazal 743آن خط عنبرین که چو آبش نبشتهایمشک ختاست، گر چه صوابش نبشتهای
Ghazal 747دلبرا، روز جدایی یاد ما میکردهاییا چو از ما دور گشتی دل جدا میکردهای
Ghazal 757دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Ghazal 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Ghazal 774ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
Ghazal 789ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بیمطربی و یاری
Ghazal 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی