Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوان اینان که خون دل پالودندهد لقمه جز که زهر آلود
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 67ز بهر آنکه ناچارست دیدنبه هر سختی نمیشاید بریدن
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 68بپرسیدند از محمود غازی:چرا چندین گرفتار ایازی؟
Jam-i Jam, chapter 72حکمت از فکر راستبین باشددر مراعات سر دین باشد
Jam-i Jam, chapter 73چند باشی به این و آن نگران؟پند گیر از گذشتن دگران
Jam-i Jam, chapter 94از خموشی رسیدهاند وز سیرزکریا و مردم اندر دیر
Jam-i Jam, chapter 98یاری از غیر حق نه از دینستحق «ایاک نستعین» اینست
Ghazal 100صورت او را ز معنی آشنایی با دلستورنه صورتها بسی دانم که از آب و گِلست
Jam-i Jam, chapter 108عاشقی کو سخن باو شنودهر چه وارد شود نکو شنود
Jam-i Jam, chapter 113گر دعا جمله مستجاب شدیهر دمی عالمی خراب شدی
Ghazal 128ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
Jam-i Jam, chapter 130با چنین فقر و این تهی دستیوندرین خاکساری و پستی
Ghazal 133جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
Ghazal 158ای عید روزهداران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت
Ghazal 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Ghazal 257یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Ghazal 258دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
Ghazal 287اول فطرت که نقش صورت چین بستهاندمهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Ghazal 325تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بیخبرم باید بود؟
Ghazal 333این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود
Ghazal 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید
Ghazal 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Ghazal 385تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر
Ghazal 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Ghazal 482چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم
Ghazal 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
Ghazal 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Ghazal 669ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو
Ghazal 684آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!
Ghazal 744باز به رسم سرکشان راه جفا گرفتهایتیغ ستم کشیدهای، ترک وفا گرفتهای