Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بینش اوست غایت عرفاندانش او سرایت عرفان
Ghazal 109عشق روی تو نه در خورد دل خام منستکاول حسن تو و آخر ایام منست
Ghazal 111سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست
Jam-i Jam, chapter 123عشق از آنسوی عقل گیرد دوستو آن کزان سوی عقل باشد اوست
Jam-i Jam, chapter 126شد غلام ملک به می خوردنبشدند از پیش به پی کردن
Ghazal 148زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفتهر کو به دام زلف تو اندر فتاد رفت
Ghazal 183نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پستهای به قند بر آرد
Ghazal 223آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شدصید ندیدم ز بند او، که رها شد
Ghazal 328آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود
Ghazal 487چو دل در دیگری بستی نگاهش دار، من رفتمچو رفتی در پی دشمن، مرا بگذار، من رفتم
Ghazal 550پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟ز مردم تو دل میبری، من چه دانم؟
Ghazal 559جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنمرایگان باشی اگر، جان در کف پایت کنم
Ghazal 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
Ghazal 662تا فاش گشت ذکر دهان چو قند تورغبت نمیکند به شکر دردمند تو
Ghazal 866عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی
Ghazal 873به پیمانی نمیپویی، به پیوندی نمیپاییدلم ز اندیشه خون کردی که بس مشکل معمایی!
Rubai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rubai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
Rubai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rubai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Jam-i Jam, chapter 7ویحک! ای قبهٔ زمرد رنگکه ز جانم همی زدایی زنگ
Jam-i Jam, chapter 15ای دل، از حکم زیجهای کهنطالع وقت را نگاهی کن
Jam-i Jam, chapter 20نامهٔ اولیاست این نامهمبر این را به شهر هنگامه
Jam-i Jam, chapter 23جرم خورشید گرد پیکر خاکمدتی چون بگشت با افلاک
Jam-i Jam, chapter 24وین چهار آخشیج را به درستچون پدید آمد امتزاجی رست
Jam-i Jam, chapter 30نفس نطقیست، بیزبان گویاستاین بداند کسی که او جویاست
Jam-i Jam, chapter 31چون شوی آنچنان که میباییچون تو با خویشتن نمییی؟
Jam-i Jam, chapter 39باده کم خور، خرد به باد مدهخویش را یاد او به یاد مده
Jam-i Jam, chapter 41پادشاهان که گنج پردازندرسم باشد که شهر و ده سازند
Jam-i Jam, chapter 42تا ندانی که کیست همسایهبه عمارت تلف مکن مایه