Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Ghazal 130گر سری در سر کار تو شود چندان نیستبا تو سختی به سری کار خردمندان نیست
Ghazal 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Ghazal 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Ghazal 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Ghazal 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Ghazal 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Ghazal 156شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفتحکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت
Ghazal 161ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Ghazal 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
Ghazal 177هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
Ghazal 199به یک نظر دل شهری شکاردانی کردهمیشه جور کنی و آشکاردانی کرد
Ghazal 206بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد
Ghazal 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Ghazal 228تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد
Ghazal 232مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد
Ghazal 236اگر گوش بر دشمنانت نباشدلب من دمی بیدهانت نباشد
Ghazal 242بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشدهر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد
Ghazal 247او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
Ghazal 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Ghazal 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Ghazal 261عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد
Ghazal 262هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد
Ghazal 263هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد
Ghazal 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Ghazal 272بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
Ghazal 283چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Ghazal 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Ghazal 302مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند