Ghazal 786

باغ بهشت بیند بی‌داغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 790

من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 793

برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 799

عالمی را به فراق رخ خود می‌سوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 808

نه پیمان بسته‌ای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 810

گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی

Awhadi Maraghai3 min
Ghazal 820

سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 835

باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 839

ز تو بی‌وفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 841

مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 851

باز به قول کیست این جور و ستم که می‌کنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که می‌کنی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 853

تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 862

ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 868

دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 869

رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 870

گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 876

گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 877

هرگزت عادت نبود این بی‌وفاییغیر ازین نوبت که در پیوند مایی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 883

گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گویی

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 1

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 3

گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه می‌گذرد عمر، وارهان، دریاب

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 11

نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟که بر کف تو نخواهد شد این خراب آباد

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 17

دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 24

مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 39

گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی

Awhadi Maraghai5 min
Qasida 41

اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بی‌لب و گفتار بی‌زبان شنوی

Awhadi Maraghai2 min
Rubai 2

گر آدمیی دور شو از دمدمه‌هاور گرگ نه‌ای مگر و گرد رمه‌ها

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 7

در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را می‌جست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 9

دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 11

با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است

Awhadi Maraghai1 min