Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Ghazal 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Ghazal 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Ghazal 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Ghazal 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Ghazal 810گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی
Ghazal 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Ghazal 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
Ghazal 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Ghazal 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Ghazal 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Ghazal 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Ghazal 862ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی
Ghazal 868دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی
Ghazal 869رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی
Ghazal 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Ghazal 876گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی
Ghazal 877هرگزت عادت نبود این بیوفاییغیر ازین نوبت که در پیوند مایی
Ghazal 883گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گویی
Qasida 1راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟
Qasida 3گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه میگذرد عمر، وارهان، دریاب
Qasida 11نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟که بر کف تو نخواهد شد این خراب آباد
Qasida 17دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید
Qasida 24مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟
Qasida 39گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی
Qasida 41اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بیلب و گفتار بیزبان شنوی
Rubai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Rubai 7در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را میجست
Rubai 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Rubai 11با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است