Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت
Ghazal 157زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت
Ghazal 160سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!
Ghazal 164ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت
Ghazal 170باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاددود زلفت آتشی در جان ما خواهد نهاد
Ghazal 171هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد
Ghazal 176عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
Ghazal 178دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد
Ghazal 189خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
Ghazal 193هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Ghazal 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Ghazal 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Ghazal 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Ghazal 204هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد
Ghazal 208چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد
Ghazal 211چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
Ghazal 213زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد
Ghazal 215مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد
Ghazal 218تویی که از لب لعلت گلاب میریزدز زلف پرشکنت مشک ناب میریزد
Ghazal 220جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟
Ghazal 226دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد
Ghazal 227نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد
Ghazal 231بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد
Ghazal 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Ghazal 241سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد
Ghazal 244با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟
Ghazal 248چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو میفرستی، درمانم از که باشد؟
Ghazal 253گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بیقرار شد
Ghazal 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Ghazal 266نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟