Ghazal 155

مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 157

زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 160

سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 164

ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 170

باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاددود زلفت آتشی در جان ما خواهد نهاد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 171

هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 176

عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 178

دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 189

خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 196

چاره سگالیدنم فایده‌ای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 200

دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 202

عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 204

هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 208

چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 211

چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 213

زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 215

مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 218

تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزدز زلف پرشکنت مشک ناب می‌ریزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 220

جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 226

دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 227

نمی‌بینم بت خود را، نمی‌دانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 233

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش هم‌خوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 241

سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 244

با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 248

چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو می‌فرستی، درمانم از که باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 266

نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟

Awhadi Maraghai1 min