Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد
Ghazal 269هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Ghazal 270عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد
Ghazal 271زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد
Ghazal 282از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند
Ghazal 288فرش زمردین به زمین در کشیدهاندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیدهاند
Ghazal 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Ghazal 310دلدار دل ببرد و زما پرده میکندما را ز هجر خویشتن آزرده میکند
Ghazal 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Ghazal 312گر کسی در عشق آهی میکندتا نپنداری گناهی میکند
Ghazal 323دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟
Ghazal 330تو را که گفت که من بیتو میتوانم بودکه مرگ بادا گر بیتو زنده دانم بود
Ghazal 332سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Ghazal 337دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟
Ghazal 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود
Ghazal 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Ghazal 358گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشایدتدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید
Ghazal 363مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید
Ghazal 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Ghazal 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Ghazal 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Ghazal 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Ghazal 381بگشای ز رخ نقاب دیدارتا نگذرد از درت خریدار
Ghazal 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Ghazal 415کام دلم نشد ز دهانت روا هنوزو آن درد را که بود نکردم دوا هنوز
Ghazal 441دشمن بیحاصلم را شرم باد از کار خویشتا چرا این خستهدل را دور کرد از یار خویش؟
Ghazal 450زاهدان را گذاشتیم به جنگما و جام شراب و نغمهٔ چنگ
Ghazal 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Ghazal 467توبه کردم ز توبه کردن خامببر این جامه و بیار آن جام