Parvin E'tesami
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبحدم، صاحبدلی در گلشنیشد روان بهر نظاره کردنی
Poem 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Poem 160ای دل، اول قدم نیکدلانبا بد و نیک جهان، ساختن است
Poem 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Poem 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Poem 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Poem 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دلتا بداند دیو، کاین آئینه جای گرد نیست
Poem 171خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اولنمیدانم چه دستی طرح کرد این آشنائی را
Poem 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Poem 173دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکنتیرگی خواستن، از نور گریزان شدن است
Poem 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Poem 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری
Poem 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند