Parvin E'tesami
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Poem 72تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک
Poem 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی
Poem 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کردهاند
Poem 101ز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائی
Poem 112نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیمنکرده پرسش چوگان، هوای گو کردیم
Poem 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیانندیدهام چو تو هیچ آفریده، سرگردان
Qasida 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Qasida 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Poem 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Poem 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
Qasida 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Poem 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری
Qasida 26در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بامره دیولاخ و قافله بی مقصد و مرام
Qasida 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Poem 30بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را
Poem 32به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن میخست
Poem 33دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ
Qasida 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Poem 53بر سر راهی، گدائی تیرهروزنالهها میکرد با صد آه و سوز
Poem 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه
Poem 64شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل
Poem 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی
Poem 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
Poem 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
Poem 120کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود
Poem 152شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است
Poem 3ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن
Poem 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن
Qasida 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت