Parvin E'tesami
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سیر یک روز طعنه زد به پیازکه تو مسکین چقدر بدبویی
Poem 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آوردهای
Poem 165پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشهای بود که شد باعث ویرانی من
Poem 166اینکه خاک سیهش بالین استاختر چرخ ادب پروین است
Qasida 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
Qasida 4یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی؟بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را؟
Qasida 6ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است
Poem 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتننیست گشتن، لیک عمر جاودانی داشتن
Poem 9شنیدهاید که آسایش بزرگان چیست:برای خاطر بیچارگان نیاسودن
Qasida 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Qasida 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Poem 13مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی
Poem 22عالمی طعنه زد به نادانیکه بهر موی من دو صد هنر است
Poem 35به آب روان گفت گل کز تو خواهمکه رازی که گویم به بلبل بگوئی
Poem 36ز سَری، موی سپیدی روئیدخندهها کرد بر او موی سیاه
Poem 44گفت ماهیخوار با ماهی ز دورکه چه میخواهی ازین دریای شور
Poem 50گنجشک خرد گفت سحر با کبوتریکآخر تو هم برون کن ازین آشیان سری
Poem 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
Poem 62در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفتکه روز گشت و شنا کردن و جهیدن نیست
Poem 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست
Poem 76کبوتری، سحر اندر هوای پروازیبه بام لانه بیاراست پر، ولی نپرید
Poem 79به صحرا، سرود اینچنین خارکنکه از کندن خار، کس خوار نیست
Poem 80نهان کرد دیوانه در جیب، سنگییکی را بسر کوفت، روزی بمعبر
Poem 81براهی در، سلیمان دید موریکه با پای ملخ میکرد زوری
Poem 82اشک طرف دیده را گردید و رفتاوفتاد آهسته و غلتید و رفت
Poem 92برزگری پند به فرزند دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست
Poem 94شنیدم بود در دامان راغیکهن برزیگری را، تازه باغی
Poem 95کودکی کوزهای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست
Poem 99به بامِ قلعهای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاری
Poem 103فتاد طائری از لانه و ز درد تپیدبزیر پر چو نگه کرد، دید پیکانی است