Parvin E'tesami
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
برزگری پند به فرزند دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست
Poem 94شنیدم بود در دامان راغیکهن برزیگری را، تازه باغی
Poem 95کودکی کوزهای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست
Poem 99به بامِ قلعهای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاری
Poem 103فتاد طائری از لانه و ز درد تپیدبزیر پر چو نگه کرد، دید پیکانی است
Poem 108دی، کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکانِ کوی، به من کس نظر نداشت
Poem 114گه احرام، روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه، زینسان
Poem 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانهای
Poem 121پیام داد سگ گله را، شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست، میهمان دارم
Poem 124باغبانی، قطرهای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست
Poem 133گلی، خندید در باغی سحرگاهکه کس را نیست چون من عمر کوتاه
Poem 134گفت گرگی با سگی، دور از رمهکه سگان خویشند با گرگان، همه
Poem 135نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجیبخنده گفت، شهان را چنین کلاهی نیست
Poem 140با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیانکای کودکان خُرد، گه کار کردن است
Poem 143دید موری طاسک لغزندهایاز سر تحقیر، زد لبخندهای
Poem 144شنیدهاید میان دو قطره خون چه گذشتگه مناظره، یک روز بر سر گذری
Poem 158سپیدهدم، نسیمی روحپروروزید و کرد گیتی را معنبر
Poem 177خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
Poem 181دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کردهاند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچهها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکردهایم.گفت با جوجه مرغکی هشیار
Poem 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Poem 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن
Poem 8جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی
Poem 10از ساحت پاک آشیانیمرغی بپرید سوی گلزار
Qasida 14ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
Poem 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید
Poem 19تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر
Poem 20ای گربه، ترا چه شد که ناگاهرفتی و نیامدی دگر بار
Poem 23عدسی وقت پختن، از ماشیروی پیچید و گفت این چه کسی است
Qasida 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Poem 26به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری