Rafig Zaka Khandan · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Zeynalabdin bəy əzəl şöhrətidir əqrəbamın,Üzü ağ, alnı açıq oğlu olub el-obamın.
DoymamaqOlarmı ulusu, yurdu duymamaq,Bu iki sevgiyə candan uymamaq?!
YadırğamaqBir eloğlu dedi ki, yurdum olub Fransa,Dili yadırğamışam, bunu bilmə asan sən.
VerYoxdur yer üzündə yerə girmişlər üçün yer,Alçaqlara əl vermə, salam vermə, acıq ver!
İşləməzXəndan, candan işləyəninCanına qorxu işləməz,
ArxalıBir güllə yaz olmaz bu yer üzündə,Bir elə dağ çəkər bir yasaq, oğlum.
ÇocuqlarımaBöyüyün, çocuqlarım, açılın çiçək kimi,Gülün mənim ömrümə gözəl gələcək kimi.
QonşularAralıq dənizinin çeşidli sahilindəKonuşurlar dünyanın yetmiş iki dilində...
DemərəmYurda, yurddaş demərəm, uymayana,Ulusun türküsünü duymayana.
UmacağımBu dünyada mənim kimsəm olmadı,Sanma, oğul, qəmim, qüssəm olmadı.
OlmalıTək çırpıdan qığılcımlar saçılmaz,Tək olanın könlü heç vaxt açılmaz,
Ana yurdum, aman oy!..Dostum Vasim Məmmədəliyə*Adımızı qonaqsevər qoydular,
SanmaTürkülərlə ucalırMənim Odlar yurdum.
Şeirdə hünərŞairin hisləri nura bürünər,Hər şeir bir bağlı qönçə deməkdir.
Ana dilindəYavruna öz dilini nədən öyrətməyirsən?İnsan gərək odlana, gərək yana dilində!
QorxmazÖlümdən qorxmayanlarZülümdən qorxmaz, oğlum!
Vaxtından öncəBir eldə yox deyil yaman insan, Zəka, əvət!Hər ölkə yaxşı insanı rəğbətlə qarşılar.
Şeirimin ruhuEy Zəka, sən ulusa, yurda könül bağlamısan,Səni xatırlar ulus, yurd sən öləndən sonra.
HisslərŞerdir hisslərə tutan ayna,Şairin hisslərindədir məna.
ArkadaşlarEy duyğulu, hissli arkadaşlar,Mən sizlərə türkü söylədikcə,
Can-ciyərMəncə, varlıqda həyatdır ölümün can-ciyəri,Olmasaydı ölüm, olmazdı həyatın dəyəri.
AyrıldıqAyrılıq oduyla solanlar oldu,Əlləri qoynunda qalanlar oldu,
Allahım!..Tankla mərmiylə, topla doğrandı,Parçalandı silahsız insanlar!
ZindandaŞair, vətənin bağrı yarılmış,Düşmənlərinin bağrını dağla!
Gülmək, ağlamaqGülmək yaşamaqdır, gözəlim, ağlamaq – ölmək,Mən dərdimi bölmək dilərəm, dərdimi bölmək,
QaradaşTəbiət bir yaşıl nura bürünər,Üfüqlər açılar, günəş görünər,
QərəzBu dünyada ən murdar, ən pis mərəzQərəzdir, qərəzdir, qərəzdir, qərəz!
Çəkməçi çocuqİstanbulda bir çocuqÇəkməçiyə rastladım,
Türk gözəliQaplan dərisindən geyinib kürk,Ceyran kimi qızdır o gözəl türk.
Qurban verərdimMənə bircə kəlmə can söyləsəydin,O bircə kəlmənə min can verərdim,