Ghazal 5739

بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5742

منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5756

اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینمفغان که اهل دلی در میان نمی‌بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5765

نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهمتبسمی ز لب لعل یار می‌خواهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5767

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5812

از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5822

آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5825

لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنمگوهر به آبروی برابر نمی‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5826

نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5830

سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5843

یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5847

ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5890

آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5903

وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TabriziGhazal1 min