Ghazal 6083

بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6110

چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟ره نیابد دردرون چون حلقه در گوش من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6120

اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6121

عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6127

آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6135

دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6145

غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟کی به پای خویش از پاخار می آید برون؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6158

دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهنبر چراغ مرده ما شد مسیحا پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6159

تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهنبر تن سیمین بران شد از عرق تر پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6169

خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببینگر ندیدی دانه را از دام گیراتر ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6170

روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببینچهره یوسف کبود از سیلی اخوان ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6175

عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازیندرد ما را کوه و صحرا برنتابد بیش ازین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6199

چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟ازان جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6203

به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردنبه همواری تلاش نام باید چون نگین کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6206

جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودنکه دارد دردسر بسیار، با خلق آشنا بودن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6207

میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودنگوارا می کند وضع جهان را بی خبر بودن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6209

به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدننفس در زیر آب زندگی ظلم است دزدیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6211

مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدنکه بس باشد قصاص این گناه سهل، لرزیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6213

به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدنگل از گلهای خوشبو در گریبان می توان چیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6218

دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کنسرشک گرمرو را شمع بالین مسیحا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6221

چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کنبکش دست نوازش بر سرم دیگر تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6225

به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کنچو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6228

نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب مننخواهد ماند در بیرون در بوی کباب من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6230

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6242

ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6246

به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرونکدامین دانه را دیدی ز خود دام آورد بیرون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TabriziGhazal1 min